برداشت من از نتیجه انتخابات در ایران
درود
در این نوشته قصد ندارم بهت و حیرت موجود در جامعه ایران رامنعکس نمایم . دوست ندارم سخنی از تقلب در انتخابات نمایم همچنان که کسانی که به این انتخابات به عنوان پلی به دموکراسی نگاه میکردند و حال با دیدن نتیجه یا بهت و حیرت میکنند ویا بحث تقلب را پیش میگیرند. حتی نمی خواهم مردم ایران را به احساسی بودن یا حتی عوامی گری متهم کنم. می خواهم به عنوان یک وبلاگ نویس که خود در این کشور زندگی میکند نتیجه ای اجتماعی از این انتخابات بگیرم!
این نتیجه گیری من دو بعد کاملا متفاوت دارد که امیدوارم تا آخر همراه من بمانید:
ابتدا میخواهم بگویم صحنه انتخابات این دوره کاملا گرم بود حال چه این گرمی بازار انتخابات را نمایش حکوت اسلامی بدانیم و چه نتیجه دعوت روشنفکران از جوانان و مخالفین حکومت فرق نمی کند به باور من با اعلام پیروزی قاطع محمود احمدی نژاد ، انتخابات تنها نتیجه ای که داشت سرخوردگی ملت به خروش آمده ایران است سرخوردگی که به باور من در دوره های بعدی انتخابات اٍرات خود را به مراتب بیشتر خواهد گذاشت .هر چند که می گویند حافظه تاریخی ما کم است اما باور ندارم ملت ایران در انتخابات آینده چنین حضور گسترده و چنین شوری را از خود نشان دهد .شاید بگویید دوم خرداد را فراموش کرده اید ؟ نه فراموش نکرده ام اما این بار نتیجه شکست اصلاحات در روز انتخابات روشن شد نه در کش و قوس 8 ساله و حواشی اینکه می خواهد و نمی گزارند!برای انکه منظورم را بهتر عنوان کنم باید بگویم که به باور من سخت است بار دیگر و در انتخاباتی دیگر جوانان ایرانی را در یک شهر نسبتا کوچک ببینیم که ساعت 3-4 صبح مشغول تبلیغ و خواهش کردن از مردم برای حضور در انتخابات باشند قبول کنید سخت است حال این به نفع ایران است یا خیر؟ هر چه هست نتیجه شمارش ارای دهمین دوره چیزی جز این نیست.در واقع به باور من نتیجه اصلی انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری نه شکست اصلاحات که شکست باورو امید اصلاحات در ایران است چیزی که نه با برتری قاطع احمدی نژاد که در آخر شدن تنها نامزد دارای حزب و روزنامه و ائتلاف باید دید.
از سویی دیگر و به نظر من مهمتر :
خطاب من به وبلاگ نویسان کشور،روزنامه نگاران ،دگر اندیشان و تحلیلگران اجتماعی ایران است کسانی که برای ایجاد دموکراسی در کشور تلاش میکنند و میدانند که تنها راه رسیدن به دموکراسی در کشور اگاهی دادن به ملت ایران است .
بدون انکه جناح و دسته خاصی از تفکرات سیاسی و اجتماعی را خطاب قرار دهم میگویم دوستان گرامی روی سخن من با شمایی است که نوشته هایمان حداقل یک مخاطب در کشور دارد _ لازم به گفتن نیست که این مسئولیت برای کسانی که مخاطبین هزار ی و میلیونی دارد بیشتر است _ بیاییم برای رسیدن به این نتیجه بیشتر تلاش نماییم منظور م از تلاش این است که به جای متهم نمودن مردم ایران به عوامی گری و انتخاب خواسته های کوتاه مدت در عوض روشنفکران آگاه و آینده نگر ،از کلیه نویسندگان این کشور _چه در داخل و چه در خارج _ و چه آنان که تحریم نمودند انتخابات را و چه آنان که اصلاحات درونی نظام را به جای تغییر انتخاب نموده اند فقط و فقط خواهش می کنم :
اختلاف تفکر و سلیقه بین روشنفکران ایران با مردم ایران را کم نمایید .این اختلاف محصول امروز و دیروز نیست ولی باید این کم کم اختلاف کم شود قبل از آنکه مانند سال 57 تلاش برای از بین بردن اختلاف بین روشنفکران و مردم حاصلی جزء راه افتادن روشنفکران پشت سر مردم حاصلی جزبازگشت دیکتاتوری بر ایران نداشت و چه امروز که علارغم پیش بینی روشنفکران و تحلیل گران بر انتخاب تغییر از سوی مردم عملا با انتخاب وضع موجود از سوی مردم مواجه هستیم. بیاییم این اختلاف زیاد را کم کم و آگاهانه کم کنیم چیزی که به اعتقاد من راهی جز نوشتن و انتشار بیشتر افکار دگر اندیشان کشور به طور وسیع بدون توجه به محتوای اندیشه آنان نداریم.
بیشتر بنویسید. نمی گویم بیشتر بگویید می گویم بیشتر بنویسید چون معتقدم نوشتن تعهدی به همراه دارد که باعث می شود بیشتر بیاندیشیم.
پس:
اگر ایران را دوست دارید............................خواهش میکنم بیشتر بنویسید!
اگر ایران دموکرات را دوست دارید................ خواهش میکنم بیشتر بنویسید!
اگر ایران پیشرفته را دوست دارید ................خواهش میکنم بیشتر بنویسید!
اگر ایران آباد را دوست دارید .....................خواهش میکنم بیشتر بنویسید!
اگر نمی خواهید احساسات بر عقل غلبه کند و همچنین نمی خواهید نتیجه با پیش بینی جور نیاید خواهش میکنم بیشتر بنویسید!
در پایان لازم میدانم پیش از اینکه با واکنش دوستان مبنی بر امکان تقلب در ارا مواجه شوم باید بگویم شمایی که می گویید میشود در انتخابات ایران تقلب بالا مثلا نه میلیون ارایی را انجام داد پس چرا مردم_به ویژه آن دسته ای را که همواره شرکت نمی کردند_ را تشویق به شرکت در این انتخابات نمودید؟
میدانیم که شرکت بالای مردم در انتخابات هم به این انتخابات و صحت آن مهر تاییدی میزند و هم ....
برای آنکه سوء تفاهمی از نوشته های من نشود باید گوشزد کنم که من منکر تقلب در انتخابات نیستم ، بلکه برعکس منظورم این است حال که شاهد تقلب میلیونی در انتخابات هستیم چرا نباید شاهد اعتراض میلیونی در کشور باشیم ؟
همان کسانی که مردم را تشویق به شرکت در انتخابات برای تغییر در اوضاع مملکت می کردند چرا حال که این راه قانونی را از ملت ایران گرفته شده راه دیگر که همانا اعتراض به تقلب در انتخابات _و دستبرد به خاص مردم و به نوعی توهین به شعور ملت است _ مردم را تشویق به اعتراض و سازماندهی اعتراض _ ترجیحا اعتراض بدون خشونت _ نمی کنند ؟ زیرا که این اتفاق را نه توهین به طرفداران کاندیداهای اصلاح طلب که بیش از همه توهین به آزادی ، شعور و اراده مردم ایران است .توهین به همه حتی آنانکه مانند همیشه انتخابات را تحریم نمودند!
آیا توانایی این کار را نداریم تا از حقوق قانونی خود دفاع نماییم؟
بدرود